من صلاح او را بيان كردم و به او وعده كردم كه وقت عصر به سوى او برگردم . هر كس هر چه مىخواهد از آثار و علامات امامت از من سؤال نمايد . عمرو بن هذّاب حركت كرد و گفت : محمد بن فضل هاشمى از جانب شما چيزهايى نقل كرده كه دل‌هاى ما آن را قبول نمىكند . حضرت رضا عليه السلام فرمود : مگر او چه گفته ؟ عرض كرد : مىگويد شما تمام كتاب‌هاى آسمانى و تمام لغات اهل دنيا را مىدانيد . حضرت رضا عليه السلام فرمود : راست گفته است . هر چه مىخواهيد سؤال كنيد . عرض كرد : اشخاص متفرّقه‌اى را از روم و هند و فارس و ترك و غيره احضار كرديم تا شما را امتحان كنيم . اگر شما راست مىگوييد با يك‌يك اينها سخن گوييد . امام با تمام آن‌ها به زبان و لهجهء خودشان تكلّم نمودند و به سؤال‌هاى هر يك پاسخ دادند به گونه‌اى كه همه متحيّر شدند و اقرار كردند كه آن حضرت از همهء آن‌ها فصيحتر صحبت مىكند . در اينجا امام متوجّه عمرو بن هذّاب شده ، فرمودند : اگر به تو خبر دهم كه تا چند روز ديگر خون يكى از خويشان خود را خواهى ريخت تصديق مىكنى ؟ عرض كرد : خير ، تصديق نمىكنم ؛ زيرا غيب را غير از خداوند ديگرى نمىداند . حضرت رضا عليه السلام فرمودند : مگر نمىدانى كه خداوند فرموده است : « عالِمُ الْغَيْبِ فَلايُظْهِرُ عَلى غَيْبِهِ أَحَداً إِلّا مَنِ ارْتَضى مِنْ رَسُولٍ » « 1 » . « همانا خداوند داناى غيب است و بر غيب خود كسى را آگاه نفرموده مگر آن كس را كه پسنديده است و آن پيامبر است » . و ما هم وارث پيامبر هستيم . و لذا مىدانيم آنچه را كه شده است و آنچه را كه خواهد شد تا روز قيامت . تو مبتلا به ريختن خون يكى از ارحام تا پنج روز ديگر خواهى شد . و اگر نشدى بدان من امام نيستم .

--> ( 1 ) . سورهء جنّ ، آيهء 26 ) .